مربیان و اعضای مرکز شماره۱ کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان عصر روز دوشنبه 27آذر  1390به پیشواز شب یلدا رفتند.

سکینه یدالله پور، سرپرست این مرکز، علت تعجیل در اجرای این مراسم ملی را درگیر بودن اعضا و خانواده ها جهت تدارک مراسم در روز چهارشنبه عنوان کرد. وی درباره هدف از برگزاری این برنامه گفت:این مراسم سنتی براساس تاکید مدیرعامل محترم کانون و بخشنامه حوزه مدیریت استان مازندران و با هدف آشنا کردن کودکان ونوجوانان با فلسفه مراسم شب یلدا برگزار شد.

یدالله پور فلسفه اصلی این مراسم را دورهم جمع شدن خانواده ها گرد بزرگان و سالمندان فامیل، تبرک جستن از قرآن و دیوان حافظ  همچنین ترویج فرهنگ قصه گویی و بهره گیری از دانش و تجربه های ارزشمند بزرگان و سالمندان دانست که درفرهنگ اسلامی نیز بسیار سفارش شده و از جایگاه تربیتی خوبی برخوردار است.

سرپرست مرکز شماره 1 کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، بهترین راه مقابله با تهاجم فرهنگی را اهمیت دادن به مراسم دینی و ملی و آشنا کردن کودکان و نوجوانان با فرهنگ ریشه دار خودی دانست.

در ساعت پانزده طبق قرار قبلی، اعضا و خانواده هایشان،آقای ذبیحی، کارشناس هنری، سرپرستان مراکز شماره 2 و 3 و چند تن ازمربیان ساری و نکا در مرکز حاضر شدند . جنب و جوش و سر و صدای بچه ها حکایت از بی صبری آنان برای آغاز مراسم می کرد. بالاخره انتظار به پایان آمد و مراسم با قرائت آیاتی چند از کلام الله مجید توسط زهرا مهدوی،عضو مرکز، شروع شد. ربابه هاشمی،مجری برنامه، با خواندن غزلی از لسان الغیب،حافظ شیرازی، برنامه را ادامه داد.

مجری برنامه ، خانم سکینه ید الله پور،سرپرست مرکز را جهت گفتن خیر مقدم به حاضران فراخواند.   

سپس از علیمراد خرمی، کارشناس ارشد زبان وادبیات فارسی و مربی فرهنگی مرکز برای سخنرانی پیرامون فلسفه برگزاری مراسم شب یلدا در میان ایرانیان دعوت شد.

خرمی ضمن گرامی داشتن یاد حماسه سازان عاشورا گفت: شاید این شبهه پیش بیاید که برگزاری این مراسم  نسبتی با ایام محرم ندارد. بنده عرض می کنم : اگر در این شب گرد رفتار شبهه ناک نگردیم، منافاتی هم ندارد. بلکه گردهم آمدن خانواده ها، صله رحم و  تفال از دیوان حافظ ،که خود ترجمان قرآن کریم است، در هر زمانی خوب است. هنگامی که یزید درشام از حضرت زینب(س) پرسید: حال و روزت را چگونه می بینی؟ ایشان در بیانی ملکوتی و عارفانه فرمودند: "ما رایتُ الا جمیلا" یعنی جز زیبایی نمی بینم. ما هم به پیروی از این بزرگان باید یاد بگیریم که همه هستی ر زیبا ببینیم. به قول سعدی "غم و شادی بر عارف چه تفاوت دارد؟" برای یک مسلمان شهادت زیبا ترین و مبارک ترین اتفاق است.

این پژوهشگر فرهنگی و مربی کانون سپس در باره تاریخچه و فلسفه مراسم یلدا   سخن گفت. خرمی ضمن تشریح آداب تفال از قرآن کریم و دیوان حافظ فال حافظ را امری ذوقی دانست و دیوان حافظ را به علت در نظر گرفتن معدل احساسات مردم همچنین تو در تویی معانی جامع الاطراف بودن مفاهیم بلند و درونمایه الهی و آسمانی اش شایان توجه بیش از پیش دانست.

این کارشناس و مربی فرهنگی به آداب قصه گویی در این شب نیز اشاره کرد و این فرهنگ را سنت خداوند و انبیا و اولیای الهی جهت تربیت درست جامعه عنوان کرد.

از برنامه های دیگر این مراسم اجرای مشاعره توسط نگین و امین انوری از اعضای کانون شماره یک ساری بود.

سید صبا وسیده سعید اسماعیلی نیز با نواختن یک آهنگ آرام و سنگین به زیبایی این برنامه افزودند.

سپس ربابه هاشم، قصه گوی بین المللی کانون مازندران، به قصه گویی پرداخت و قصه زیبای «قطره طلایی» را برای حاضران اجراکرد.

شکیبا نیکزاد متن ادبی زیبایی خواند و هانیه اسماعیلی هم به خوانش یکی از قصه های نوشته خودش را ،که درباره یلدا بود، پرداخت. 

 پس از نوازندگی نگین انوری ، عضو مرکز، بالاخره نوبت به فال رسید و  خرمی دوباره در جایگاه رفت. پشت کرسی شب یلدا نشست و  با خواندن سوره مبارکه «حمد» به همراه حاضران و نثار آن به روح بلند حضرت حافظ به نمایندگی جمع ، دیوان مبارکش راگشود.

خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود            به هر درش که بخوانند بی‌خبر نرود
طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی            ولی چگونه مگس از پی شکر نرود
سواد دیده غمدیده‌ام به اشک مشوی        که نقش خال توام هرگز از نظر نرود
ز من چو باد صبا بوی خود دریغ مدار           چرا که بی سر زلف توام به سر نرود
دلا مباش چنین هرزه گرد و هرجایی           که هیچ کار ز پیشت بدین هنر نرود
مکن به چشم حقارت نگاه در من مست     که آبروی شریعت بدین قدر نرود
من گدا هوس سرو قامتی دارم                که دست در کمرش جز به سیم و زر نرود
تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری               وفای عهد من از خاطرت به درنرود
سیاه نامه‌تر از خود کسی نمی‌بینم           چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود
به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفید          چو باشه در پی هر صید مختصر نرود
بیار باده و اول به دست حافظ ده                به شرط آن که ز مجلس سخن به درنرود

خرمی آمدن این  غزل را به فال نیک گرفت و به حضار گفت: حافظ به شما سفارش می کند که که بی اندیشه هر دعوتی را پاسخ نگویید و به صراط مستقیم توجه داشته باشید.

برنامه پایانی  این مراسم، پذیرایی بود که حاضران با هنوانه، پشت زیک(سوهان کنجد)، باوو دونه(برنجک) که از لوازم سنتی و بومی  ویژه این شب است پذیرایی شد.

از اتفاقات بسیار زیبای این مراسم حضور خانم کبری صالحی، مسئول پیشین این مرکز بود که مدتی پیش به افتخار بازنشستگی نایل شد. از درگاه خداوند متعال برای ایشان آرزوی سلامتی و شفای عاجل می کنیم.